Anotai's profile—¤÷(`[¤*––––•(-•Oº°‘¨Ã ñ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
สอบเสร็จแล้วเว้ยกูสอบเสร็จแล้วเว้ย
เทอมนี้งาน เยอะโคตร ที่จริงอาจารย์ก็สั่งไว้ตั้งนานและ ทำไงได้มันเป็นงานกลุ่ม ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
พอรู้ว่าทำไรบ้าง ก็ใกล้ถึงเวลาส่ง และมีวิชานึง Feas งานทุกอาทิตย์เลย งานเยอะมาก แก้แล้วแก้อีก ไม่ผ่านซะที
ทุกคืนวันศุกร์ ต้องทำงานทุกคืนเลย ทำถึง ตี 4-5 เห็นตู่ออกไปหลังมอทุกคืนวันศุกร์ เหอเหอ ในใจเนี่ย..อิจฉามันจั๊ง
แล้วมันเป็คนเดียวที่ได้นอนหลับสบาย แล้วกูล่ะ เฮ้อ.. ได้แต่มองมันหลับ งานกูก็ยังไม่เสร็จ
วันสุดท้ายของการทำรายงานวิชาฟิส (ไม่รู้ว่าเป็นวันสุดท้ายรึป่าว ได้ยินรุ่นพี่บอกว่าสอบเสร็จต้องกลับมาแก้อีก) ทำตอนบ่าย 2 กว่าๆทำไปทำมา โห.. 10 โมงเช้าแล้ว กูยังไม่เสร็จอีก ต้องไป present ทำพรีเซนต์พอลอกๆ งบก็ไม่ดุลซะที รวมเล่ม เสร็จ 11 โมงตอนบ่าย มีพรีเซนต์ โอ้แม่เจ้า!! ได้แอบหลับนิดนึง ตอนแอบหลับ หมิงก็ยังทำต่ออีก บักนายมันหลับแล้วมันขยับๆ ตีนมันมาโดนหัวด้วยโอ๊ย..บักนาย มึง
ถึงตอนพรีเซนต์ เป็นกลุ่มแรกด้วย ทำเวลาไม่ดี เกินเวลาอีกละ แต่พอพรีเซนต์เสร็จ โคตรโล่งเลย พอเสร็จทุกกลุ่ม ก็กะลังลุ้นว่า อย่าให้กลับมาแก้นะ ไม่เอาแล้ว เอาคะแนนเท่านั้นก็พอ แต่แล้วในที่สุด อาจารย์ก็บอกว่า ไม่ต้องกลับมาแก้ โอ๊ย...โคตรๆๆๆๆดีใจเลย ในที่สุดวิชานี้ก็ผ่านพ้นไปแล้ว
วิชา Invest ยากมากๆ รายงานก็เยอะ ทำอาทิตย์สุดท้ายก่อนส่ง ทำทุกคืนเลย นอน ตี 4 อีกละ วันก่อนนพรีเซนต์ รู้สึกกลัวมาก เห็นเค้าบอกว่าอาจารย์คอมเม้นท์หนัก คืนนั้นฝันร้ายเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เก็บเอาไปฝัน แล้วก่อนจะหลับ คิดมาก กว่าจะหลับ เครียดเลยอ่ะแถม หลับไปก็ฝันถึงงานอีก เฮ้อ.. ใกล้ๆๆและ เวลาใกล้เข้ามาทุกที ทำเวลาเกินอีกละ โดนหักคะแนน ยิ่งไม่มีคะแนนอยู่ กูจะติด F มั้ยเนี่ย แต่พออาจารย์คอมเม้นท์ ก็ไม่ค่อยหนักมากล่ะวะ ยังดีอยู่ ความกลัวเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาจิงๆๆ อันนี้เห็นด้วย แต่ก็เอางานกลับมาแก้
วิชา Bu Econ งานเยอะอีกแล้ว ขอเล่าก่อน วิชานี้คือ เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ แล้วอาจารย์ก็ให้แต่ละกลุ่ม ทำผลิตภัณฑ์ ไรก็ได้ แล้วทางกลุ่มก็ได้ลงมติกันแล้วว่าจะทำบรรจุภัณฑ์ของถุงยางอนามัย ชื่อผลิตภัณฑ์นั้นคิดๆๆกันอยู่ ระหว่าง "ปลุกใจเสือป่า" กะ "ผงาดง้ำค้ำโลก" แล้วในที่สุด ได้ชื่อ แล้วคือ "ผงาดง้ำค้ำโลก" เอามาจากเพลงของ พาราด๊อกซ์ ตอนที่ไปทำกล่องนั้น ก็ไปกันทั้งกลุ่มเลย 10 คน อัดๆๆกันอยู่ห้องก้อย ผลิตภัณฑ์นี้สวยงาม55+ กล่องมันน่ารักดี แล้วต้องมีการทำแบบสอบถาม กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตอนแรกกะจะแอ๊บทำเอง แต่ว่ามันตั้ง 100 ชุด เลยต้องไปคณะวิดวะจิงๆ ตอนแรกก้ไม่ค่อยกล้าๆหรอก บางคนเห็นแบบสอบถามแล้วถึงกะมองหน้า เฮ้อ กลุ่มกูจารอดมั้ยเนี่ย แต่ก็ต้องขอบคุณ นศ. วิดวะ ที่
ให้ความร่วมมือ บางคนก็มีข้อเสนอแนะ อ่านๆแล้วก็ขำดี ขอยกมาอันนึงนะ บอกว่า เวลาใส่ถุงยางอนามัยแล้ว ไม่ได้แรงเสียดทาน ^__^ หลังจากที่ทำแบบสอบถามแล้วอาจารย์ก็บอกว่าต้องมีพรีเซนต์อีกรอก ในใจคิด จะพรีเซนต์ไรบ่อยจังวะ บอกว่าเอาตลกๆ ครั้งแรกเสนอสินค้าตลกแล้ว แต่ครั้งนี้ เป็นิชาการ มันจะตลกยังไงวะเวลาก้จะไม่พอแล้ว เพราะตอนทำอินเวสเสร็จ ก็ต่อด้วย ฟิส จากนั้นก็ทำเสดสาดต่ออีก ถ้าส่งหลังโดนหักคะแนนอีก แต่แบบสอบถามมันต้องใช้โปรแกรม SPSS ช่วย
ในการทำด้วย แต่ว่า....กูทำม่ายเป็นเลย ถามใครก็ไม่ได้ หลักๆๆเลยต้องได้โปรแกรมก่อน โอ๊ย ทำไงวะ 2 ทุ่มแล้ว ก็ยังไม่เป็นอีก ซักพัก เพื่อนของพื่อนก็มาทำให้ดู มีทางรอดแล้วเว้ย วันนั้นทำงาน 2 กลุ่ม มาอัดกันอยู่ห้องเดว 20 กว่าคน มันอยู่ได้ไงวะ รองเท้าแม่ง!! ล้นๆๆออก ทำกะกลุ่ม พันธมิตร คือ กลุ่ม แตงโม (กลุ่มฟักทองกะแตงโม) เป็นพันธมิตรกัน ทำไปทำมามองออกไปข้างนอก 6 โมงแล้ว ไม่ไหวแล้วเว้ย เมื่อยๆๆ นอนๆๆ ตื่นมา ทำต่อๆๆ เสร็จแล้ว ดีใจๆๆ แต่ยังไม่เอาไปปริ๊นท์ กว่าจะเสร็จอีก 5 โมงเย็นกว่า
ส่งงานเป็นเล่มแล้ว เหลือตอนพรีเซนต์อีก รอบนี้เสนองานเป็นวิดีโอ ไปถ่ายทำที่คณะวิดวะอีกแล้ว กะจะให้คนในวิดวะมาสัมภาษณ์ด้วย แต่คนม่ายมีเลย ตึกเพียรเงียบมากพอถ่ายทำเสร็จ ต้องไปตัดต่อ งานยากแล้ว กูทำม่ายเป็น เพื่อนในกลุ่มก็ทำไม่เป็น แล้วเพื่อนของมันก็ไม่ว่าง ตอนนั้นงมทำวิดีโอ ตั้งแต่ 6 โมงเย็น มีต้อกะตั้มงมด้วยกัน พวกคนอื่นไปทำสินค้าที่ห้องก้อย
ทำไงวะ โทรหาเพื่อนก็บอกมา แล้ว แต่มันยังไม่ได้อีก โทรหาคนนั้น คนนี้ ไม่ได้ เครียดๆ เอาลงแล้วไม่มีเสียง บางอันมีเสียง แต่
ไม่มีภาพ วิดีโอก็ถ่ายมาแล้ว กูไม่ไปทำอีกแล้ว เครียดๆๆจัด บักต้อกะตั้มก็เครียดพอๆๆกัน มากกว่ากูอีก จะโทรหาใครอีกวะ
แต่คิดแล้ว ไปให้พี่ร้านคอมช่วยดีก่า ตอนแรกพี่แกบอก อ้อ ลงไม่ยากๆๆ แต่พอลงแล้ว เป็นเหมือนกาน ดูได้ทั้งภาพและเสียง
ใน โปรแกรมดีวีดี แต่ว่ามันต้องเอามาตัดต่อ ดีวีดี มันดูอย่างเดียว ตัดต่อไม่ได้ 2 ทุ่มกว่าแล้ว ยังไม่ได้อีก พี่ร้านคอม เลยเอาโปรแกรมมาลง แล้วลองทำดู พี่แกก็บอกว่า พี่ไม่ได้ทำนานแล้ว ลืมๆๆ แต่ก็พอดี รู้วิธีทำก็ 3 ทุ่มกว่าแล้ว โคตร ดีใจเลย
ต้องขอบคุณพี่ร้านคอมด้วย ใจดีมากๆเลย เริ่มตัดต่อ ก็ 4 ทุ่มกว่า ทำพอเดาๆไป กว่าจะได้ เซฟได้ถึงชื่อที่ 6 เลย ต้องเซฟถึง 6 ครั้ง กลัวว่ามันจะหลุด ในที่สุดงานกูก็เสร็จแล้วเว้ย เหลือแต่ไปเปิดอย่างเดว
วันพรีเซนต์ ทุกกลุ่มต้องมีวิดีโอหมดเลย แต่ก็รู้แล้วว่าทำไมอาจารย์อยากให้มันตลก เพราะว่ามันรายงานไม่น่าเบื่อ
ทุกกลุ่มจะทำวิดีโอ ต้องติดตามไง เลยไม่ทำให้น่าเบื่อ วิชานี้สอนให้กูรู้ว่า ทำโปรแกรม SPSS เป็นโปรแกรมวิเคราะห์ ทำยังไง
แล้วกุก็ตัดต่อวิดีโอเป็นแล้วด้วย
เอาไว้แค่นี้ก่อน
February 21 อย่าให้ฉันรอเลยฉันนั้นคิด ถึงเธอทุกวัน ฉันนั้นฝันถึงเธอทุกคืน กินและนอน นั่งเดินไม่เคยต้องฝืน ไม่ว่าทำอะไรที่ใด ฉันนั้นมีเธออยู่ข้างใน และไม่เคยเผลอใจไปให้ใครอื่น จนวันนี้ เนิ่นนาน ผ่านหลายปี อยากบอกว่าอย่าให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอให้เธอช่วยบอกฉันสักที อย่าปล่อยให้รอ นานกว่านี้ อยากบอกอย่าปล่อยให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอร้องเธอ ช่วยบอกฉันสักที ให้ฉันที่รออยู่ นั้นได้รับได้รู้ ฉันได้รับได้รู้สักที วันเวลานั้นเวียนหมุนไป ในหัวใจฉันยังเหมือนเดิม มีแต่เธอไม่เคยมีใครมาเสริม ฉันนั้นรอด้วยความมั่นใจ และเฝ้ารอด้วยความแน่ใจ คงต้องมีสักวันที่เธอจะเริ่ม จนวันนี้ เนิ่นนานผ่านหลายปี อยากบอกว่าอย่าให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอให้เธอช่วยบอกฉันสักที อยากปล่อยให้รอ นานกว่านี้ อยากบอกอย่าปล่อยให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอร้องเธอ ช่วยบอกฉันสักที ให้ฉันที่รออยู่ นั้นได้รับได้รู้ ฉันได้รับได้รู้สักที จะปล่อยให้ตัวฉันนั้นรออีกกี่ปี อยากบอกว่าอย่าให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอให้เธอช่วยบอกฉันสักที อย่าปล่อยให้เนิ่นนาน ไปกว่านี้ อยากบอกอย่าปล่อยให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอร้องเธอ ช่วยบอกฉันสักที ให้คนที่รออยู่ นั้นได้รับได้รู้ นั้นได้รับได้รู้ ขอให้ฉันได้รู้สักที February 19 กลัวกลัวเธอหลบสายตา กลัวเธอหลบหน้ากัน กลัวเธอจะโกรธฉัน กลัวเธอไม่สนใจ กลัวเธอไม่พูดจา กลัวเธอจะหนีไป กลัวเธอจะใจร้าย กลัวเธอจะอายใครใคร ที่ฉัน...ไปรักเธอ ยังไงก็รักที่เธอเคยถามจำได้ไหม เรื่องราวความรักที่มีของเรา
มันจะยังดี มันจะยืนยาว ไปอีกแค่ไหน ใครเล่าจะรู้วันพรุ่งนี้ มันอาจจะดีหรือร้ายก็ได้ สิ่งใดยืนยัน ถ้อยคำทำนาย ไม่มีใช่ไหม หวังว่าความรักเราจะไม่เปลี่ยนไป
ผ่านวันดีๆ ผ่านวันร้องไห้ จะเจออะไรก็ มีเธออยู่ตรงนี้ ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว เพราะรักของเราคือความผูกพัน ฉันจะไม่ขอให้เชื่อฉัน
แค่เธอรับรู้และไปด้วยกัน จับมือฉันไว้ อย่างในวันวาน ขอเธอแค่นั้น หวังว่าความรักเราจะไม่เปลี่ยนไป
ผ่านวันดีๆ ผ่านวันร้องไห้ จะเจออะไรก็ มีเธออยู่ตรงนี้ ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว เพราะรักของเราคือความผูกพัน เราจะมีกัน ผูกพันยืนยาว
ใครจะรู้ใจเราเท่าเรา ใช่ไหม ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว เพราะรักของเราคือความผูกพัน ยังไงก็รัก ยังก็รักเธอคนเดียว
ขอแค่เธอคนเดียว February 10 ใครสักคนอยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่ ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน เหม่อมองความรักที่มันหลุดลอย ปล่อยใจดวงน้อยเฝ้าคอยความหวัง กี่คนหมื่นล้านที่เดินผ่านไป จะมีใครมั้ยที่ฉันเฝ้ารอ อยู่กับความเหงามานาน มันทรมาณ เหมือนอยู่กับทางแสนไกล ก่อนมันจะสายเกินไป ทุกลมหายใจเหมือนอยู่เพื่อรอใครสักคน อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่ ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน หากในคืนนี้ฉันมองหมู่ดาว ดั่งคนที่เหงาในสายลมหนาว อยากจะเจอรักที่มีอยู่จริง อยากสัมผัสรักที่ฉันต้องการ February 06 รักเธอเคยไหมบางทีที่เธอต้องการพูดอะไรออกไป
เคยไหมบางทีคำพูดมันไม่ยอมตรงกันกับใจ ทั้งที่พยายาม และไม่ว่าจะเตรียมตัวสักขนาดไหน เหมือนฉันอย่างที่กำลังเผชิญหน้าความเป็นจริง และถึงแม้ข้างในพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง อย่างที่ตั้งใจ แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป ฉันรู้ดีว่าบางทีมันก็ดูเหมือนน่ารำคาญ แต่ฉันจะพยายามที่จะพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง ให้หมดทั้งหัวใจ แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป February 05 วันที่ตื่นจากฝันวันเวลา ที่เธอได้เข้ามา พรุ่งนี้ที่มีค่าพอจะฝากฝัง
วันที่ดี วันที่มีกัน ก็คงต้องมีซักวันที่จากไกล เก็บวันเวลาเอาไว้
หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดมองหา มันไม่มีทางจะย้อนมา เวลาที่ไม่มีค่า
มีเรื่องราว เรื่องราวข้างในใจ พอได้ยินเสียงของเธอ ก็หวั่นไหว แต่เธอเข้าใจบ้างไหม
หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดมองหา มันไม่มีทางจะหวนคืน
ตื่นจากฝัน ที่ทนฝืน หยุดมองหา มันไม่มีทางจะได้มา เวลาที่ไม่มีจริง
สิ่งที่ไม่มีเธอ สิ่งเดียวเท่านั้นที่คอยหลอกหลอนคืนวันเหล่านั้น
หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดตามหา มันไม่มีทางจะหวนคืน
ตื่นจากฝัน ที่ทนฝืน หยุดมองหา มันไม่มีทางจะได้มา เวลาที่ไม่มีจริง สิ่งที่ไม่มีเธอ
วันที่ดี วันที่มีกัน ก็คงต้องมีซักวันที่จะจากไกล |
|
|
%e2%80%a2%e2%80%93%e2%80%93%e2%80%93%e2%80%93*%c2%a4%5d%c2%b4)%c3%b7%c2%a4%e2%80%94%3a+February%2c+2007&referrer=){kind=small}
