Anotai's profile—¤÷(`[¤*––––•(-•Oº°‘¨Ã ñ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 21 Fahฉัน ก็ยังคงเป็นฉัน แต่ว่าเวลาจะหมุนเปลี่ยนผันไป ไม่ว่ามันจะทุกข์จะสุขเท่าไร เวลายังคงหมุนไป แต่ฉันยังคงเหมือนเดิม
ฉัน ก็ยังเป็นอย่างนี้ อาจไม่ดีไม่พร้อม และไม่เหมือนใคร อาจจะมีบางครั้งที่ผิดพลาดไป แค่เพียงเธอให้อภัย และฉัยยังเป็นเหมือน
จำได้มั้ยที่เราเคยใช้ ช่วงชีวิตเวลาที่สวยงาม คงมีซักวันหนึ่ง ให้เธอได้หวนคืนวันผ่าน มาพบกันตรงที่เดิม เวลายังดูไร้ค่า เรานั้นรักกันเหมือนเดิม
ฟ้า ก็ยังคงเป็นฟ้า อาจมีลมมีฝนมาเปลี่ยนสีไป หมอกที่มาบางครั้งอาจ มากไป แค่เพียงเธอให้เเวลาและ ฟ้าจะเป็นเหมือนเดิม
s c r u b b ย้อนเวลาอยากจะย้อนเวลา กลับไปช้าๆ ย้อนเวลา กลับไปอย่างเดิม
ให้เป็นเหมือนวันทั้งวันช่างสดใส เราทั้งสองจะลองเลือกทางก้าวไปและไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
อยากจะถามอะไร ไม่เคยสงสัย ถามอะไร ไม่เคยระแวง ต่างก็รู้ว่าใครคิดอย่างไร เราทั้งสองยังมีแต่ความเชื่อใจ และไม่สนใคร อะไรทั้งนั้น
ฉันแค่ต้องถามหน่อยถามว่าเธอยังรู้สึก ว่ารักของเรายังเหมือนเก่า อีกไหม ในตอนนี้
ฉันแค่ถามหน่อย ถามให้ตรงความรู้สึก ว่ารักของเรายังเหมือนเก่า ไม่อยากให้เรา เหลือแค่เพียงความทรงจำ
s c r u b b
March 14 เหตุเกิดจากความเหงาขอบคุณ..ระยะทางที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ขอบใจ..เธอเหมือนกัน ทีเธอเลือกจากฉันไปแสนไกล ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายกัน ทำให้ฉันได้รู้..หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ วันนี้..มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าพึ่งเข้าใจ ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายกัน ทำให้ฉันได้รู้..หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้..ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ไม่รู้คุณค่าสิ่งนั้น เหมือนอย่างตัวฉัน ทีเพิ่งรู้ว่าคืนวัน.ที่ผ่านมา ใครคือคนสำคัญ เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้..ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ ...ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ... สอบเสร็จแล้วเว้ยกูสอบเสร็จแล้วเว้ย
เทอมนี้งาน เยอะโคตร ที่จริงอาจารย์ก็สั่งไว้ตั้งนานและ ทำไงได้มันเป็นงานกลุ่ม ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
พอรู้ว่าทำไรบ้าง ก็ใกล้ถึงเวลาส่ง และมีวิชานึง Feas งานทุกอาทิตย์เลย งานเยอะมาก แก้แล้วแก้อีก ไม่ผ่านซะที
ทุกคืนวันศุกร์ ต้องทำงานทุกคืนเลย ทำถึง ตี 4-5 เห็นตู่ออกไปหลังมอทุกคืนวันศุกร์ เหอเหอ ในใจเนี่ย..อิจฉามันจั๊ง
แล้วมันเป็คนเดียวที่ได้นอนหลับสบาย แล้วกูล่ะ เฮ้อ.. ได้แต่มองมันหลับ งานกูก็ยังไม่เสร็จ
วันสุดท้ายของการทำรายงานวิชาฟิส (ไม่รู้ว่าเป็นวันสุดท้ายรึป่าว ได้ยินรุ่นพี่บอกว่าสอบเสร็จต้องกลับมาแก้อีก) ทำตอนบ่าย 2 กว่าๆทำไปทำมา โห.. 10 โมงเช้าแล้ว กูยังไม่เสร็จอีก ต้องไป present ทำพรีเซนต์พอลอกๆ งบก็ไม่ดุลซะที รวมเล่ม เสร็จ 11 โมงตอนบ่าย มีพรีเซนต์ โอ้แม่เจ้า!! ได้แอบหลับนิดนึง ตอนแอบหลับ หมิงก็ยังทำต่ออีก บักนายมันหลับแล้วมันขยับๆ ตีนมันมาโดนหัวด้วยโอ๊ย..บักนาย มึง
ถึงตอนพรีเซนต์ เป็นกลุ่มแรกด้วย ทำเวลาไม่ดี เกินเวลาอีกละ แต่พอพรีเซนต์เสร็จ โคตรโล่งเลย พอเสร็จทุกกลุ่ม ก็กะลังลุ้นว่า อย่าให้กลับมาแก้นะ ไม่เอาแล้ว เอาคะแนนเท่านั้นก็พอ แต่แล้วในที่สุด อาจารย์ก็บอกว่า ไม่ต้องกลับมาแก้ โอ๊ย...โคตรๆๆๆๆดีใจเลย ในที่สุดวิชานี้ก็ผ่านพ้นไปแล้ว
วิชา Invest ยากมากๆ รายงานก็เยอะ ทำอาทิตย์สุดท้ายก่อนส่ง ทำทุกคืนเลย นอน ตี 4 อีกละ วันก่อนนพรีเซนต์ รู้สึกกลัวมาก เห็นเค้าบอกว่าอาจารย์คอมเม้นท์หนัก คืนนั้นฝันร้ายเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เก็บเอาไปฝัน แล้วก่อนจะหลับ คิดมาก กว่าจะหลับ เครียดเลยอ่ะแถม หลับไปก็ฝันถึงงานอีก เฮ้อ.. ใกล้ๆๆและ เวลาใกล้เข้ามาทุกที ทำเวลาเกินอีกละ โดนหักคะแนน ยิ่งไม่มีคะแนนอยู่ กูจะติด F มั้ยเนี่ย แต่พออาจารย์คอมเม้นท์ ก็ไม่ค่อยหนักมากล่ะวะ ยังดีอยู่ ความกลัวเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาจิงๆๆ อันนี้เห็นด้วย แต่ก็เอางานกลับมาแก้
วิชา Bu Econ งานเยอะอีกแล้ว ขอเล่าก่อน วิชานี้คือ เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ แล้วอาจารย์ก็ให้แต่ละกลุ่ม ทำผลิตภัณฑ์ ไรก็ได้ แล้วทางกลุ่มก็ได้ลงมติกันแล้วว่าจะทำบรรจุภัณฑ์ของถุงยางอนามัย ชื่อผลิตภัณฑ์นั้นคิดๆๆกันอยู่ ระหว่าง "ปลุกใจเสือป่า" กะ "ผงาดง้ำค้ำโลก" แล้วในที่สุด ได้ชื่อ แล้วคือ "ผงาดง้ำค้ำโลก" เอามาจากเพลงของ พาราด๊อกซ์ ตอนที่ไปทำกล่องนั้น ก็ไปกันทั้งกลุ่มเลย 10 คน อัดๆๆกันอยู่ห้องก้อย ผลิตภัณฑ์นี้สวยงาม55+ กล่องมันน่ารักดี แล้วต้องมีการทำแบบสอบถาม กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตอนแรกกะจะแอ๊บทำเอง แต่ว่ามันตั้ง 100 ชุด เลยต้องไปคณะวิดวะจิงๆ ตอนแรกก้ไม่ค่อยกล้าๆหรอก บางคนเห็นแบบสอบถามแล้วถึงกะมองหน้า เฮ้อ กลุ่มกูจารอดมั้ยเนี่ย แต่ก็ต้องขอบคุณ นศ. วิดวะ ที่
ให้ความร่วมมือ บางคนก็มีข้อเสนอแนะ อ่านๆแล้วก็ขำดี ขอยกมาอันนึงนะ บอกว่า เวลาใส่ถุงยางอนามัยแล้ว ไม่ได้แรงเสียดทาน ^__^ หลังจากที่ทำแบบสอบถามแล้วอาจารย์ก็บอกว่าต้องมีพรีเซนต์อีกรอก ในใจคิด จะพรีเซนต์ไรบ่อยจังวะ บอกว่าเอาตลกๆ ครั้งแรกเสนอสินค้าตลกแล้ว แต่ครั้งนี้ เป็นิชาการ มันจะตลกยังไงวะเวลาก้จะไม่พอแล้ว เพราะตอนทำอินเวสเสร็จ ก็ต่อด้วย ฟิส จากนั้นก็ทำเสดสาดต่ออีก ถ้าส่งหลังโดนหักคะแนนอีก แต่แบบสอบถามมันต้องใช้โปรแกรม SPSS ช่วย
ในการทำด้วย แต่ว่า....กูทำม่ายเป็นเลย ถามใครก็ไม่ได้ หลักๆๆเลยต้องได้โปรแกรมก่อน โอ๊ย ทำไงวะ 2 ทุ่มแล้ว ก็ยังไม่เป็นอีก ซักพัก เพื่อนของพื่อนก็มาทำให้ดู มีทางรอดแล้วเว้ย วันนั้นทำงาน 2 กลุ่ม มาอัดกันอยู่ห้องเดว 20 กว่าคน มันอยู่ได้ไงวะ รองเท้าแม่ง!! ล้นๆๆออก ทำกะกลุ่ม พันธมิตร คือ กลุ่ม แตงโม (กลุ่มฟักทองกะแตงโม) เป็นพันธมิตรกัน ทำไปทำมามองออกไปข้างนอก 6 โมงแล้ว ไม่ไหวแล้วเว้ย เมื่อยๆๆ นอนๆๆ ตื่นมา ทำต่อๆๆ เสร็จแล้ว ดีใจๆๆ แต่ยังไม่เอาไปปริ๊นท์ กว่าจะเสร็จอีก 5 โมงเย็นกว่า
ส่งงานเป็นเล่มแล้ว เหลือตอนพรีเซนต์อีก รอบนี้เสนองานเป็นวิดีโอ ไปถ่ายทำที่คณะวิดวะอีกแล้ว กะจะให้คนในวิดวะมาสัมภาษณ์ด้วย แต่คนม่ายมีเลย ตึกเพียรเงียบมากพอถ่ายทำเสร็จ ต้องไปตัดต่อ งานยากแล้ว กูทำม่ายเป็น เพื่อนในกลุ่มก็ทำไม่เป็น แล้วเพื่อนของมันก็ไม่ว่าง ตอนนั้นงมทำวิดีโอ ตั้งแต่ 6 โมงเย็น มีต้อกะตั้มงมด้วยกัน พวกคนอื่นไปทำสินค้าที่ห้องก้อย
ทำไงวะ โทรหาเพื่อนก็บอกมา แล้ว แต่มันยังไม่ได้อีก โทรหาคนนั้น คนนี้ ไม่ได้ เครียดๆ เอาลงแล้วไม่มีเสียง บางอันมีเสียง แต่
ไม่มีภาพ วิดีโอก็ถ่ายมาแล้ว กูไม่ไปทำอีกแล้ว เครียดๆๆจัด บักต้อกะตั้มก็เครียดพอๆๆกัน มากกว่ากูอีก จะโทรหาใครอีกวะ
แต่คิดแล้ว ไปให้พี่ร้านคอมช่วยดีก่า ตอนแรกพี่แกบอก อ้อ ลงไม่ยากๆๆ แต่พอลงแล้ว เป็นเหมือนกาน ดูได้ทั้งภาพและเสียง
ใน โปรแกรมดีวีดี แต่ว่ามันต้องเอามาตัดต่อ ดีวีดี มันดูอย่างเดียว ตัดต่อไม่ได้ 2 ทุ่มกว่าแล้ว ยังไม่ได้อีก พี่ร้านคอม เลยเอาโปรแกรมมาลง แล้วลองทำดู พี่แกก็บอกว่า พี่ไม่ได้ทำนานแล้ว ลืมๆๆ แต่ก็พอดี รู้วิธีทำก็ 3 ทุ่มกว่าแล้ว โคตร ดีใจเลย
ต้องขอบคุณพี่ร้านคอมด้วย ใจดีมากๆเลย เริ่มตัดต่อ ก็ 4 ทุ่มกว่า ทำพอเดาๆไป กว่าจะได้ เซฟได้ถึงชื่อที่ 6 เลย ต้องเซฟถึง 6 ครั้ง กลัวว่ามันจะหลุด ในที่สุดงานกูก็เสร็จแล้วเว้ย เหลือแต่ไปเปิดอย่างเดว
วันพรีเซนต์ ทุกกลุ่มต้องมีวิดีโอหมดเลย แต่ก็รู้แล้วว่าทำไมอาจารย์อยากให้มันตลก เพราะว่ามันรายงานไม่น่าเบื่อ
ทุกกลุ่มจะทำวิดีโอ ต้องติดตามไง เลยไม่ทำให้น่าเบื่อ วิชานี้สอนให้กูรู้ว่า ทำโปรแกรม SPSS เป็นโปรแกรมวิเคราะห์ ทำยังไง
แล้วกุก็ตัดต่อวิดีโอเป็นแล้วด้วย
เอาไว้แค่นี้ก่อน
February 21 อย่าให้ฉันรอเลยฉันนั้นคิด ถึงเธอทุกวัน ฉันนั้นฝันถึงเธอทุกคืน กินและนอน นั่งเดินไม่เคยต้องฝืน ไม่ว่าทำอะไรที่ใด ฉันนั้นมีเธออยู่ข้างใน และไม่เคยเผลอใจไปให้ใครอื่น จนวันนี้ เนิ่นนาน ผ่านหลายปี อยากบอกว่าอย่าให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอให้เธอช่วยบอกฉันสักที อย่าปล่อยให้รอ นานกว่านี้ อยากบอกอย่าปล่อยให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอร้องเธอ ช่วยบอกฉันสักที ให้ฉันที่รออยู่ นั้นได้รับได้รู้ ฉันได้รับได้รู้สักที วันเวลานั้นเวียนหมุนไป ในหัวใจฉันยังเหมือนเดิม มีแต่เธอไม่เคยมีใครมาเสริม ฉันนั้นรอด้วยความมั่นใจ และเฝ้ารอด้วยความแน่ใจ คงต้องมีสักวันที่เธอจะเริ่ม จนวันนี้ เนิ่นนานผ่านหลายปี อยากบอกว่าอย่าให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอให้เธอช่วยบอกฉันสักที อยากปล่อยให้รอ นานกว่านี้ อยากบอกอย่าปล่อยให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอร้องเธอ ช่วยบอกฉันสักที ให้ฉันที่รออยู่ นั้นได้รับได้รู้ ฉันได้รับได้รู้สักที จะปล่อยให้ตัวฉันนั้นรออีกกี่ปี อยากบอกว่าอย่าให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอให้เธอช่วยบอกฉันสักที อย่าปล่อยให้เนิ่นนาน ไปกว่านี้ อยากบอกอย่าปล่อยให้ฉันรอเลย อย่าปล่อยให้ฉันรอเลย ขอร้องเธอ ช่วยบอกฉันสักที ให้คนที่รออยู่ นั้นได้รับได้รู้ นั้นได้รับได้รู้ ขอให้ฉันได้รู้สักที February 19 กลัวกลัวเธอหลบสายตา กลัวเธอหลบหน้ากัน กลัวเธอจะโกรธฉัน กลัวเธอไม่สนใจ กลัวเธอไม่พูดจา กลัวเธอจะหนีไป กลัวเธอจะใจร้าย กลัวเธอจะอายใครใคร ที่ฉัน...ไปรักเธอ ยังไงก็รักที่เธอเคยถามจำได้ไหม เรื่องราวความรักที่มีของเรา
มันจะยังดี มันจะยืนยาว ไปอีกแค่ไหน ใครเล่าจะรู้วันพรุ่งนี้ มันอาจจะดีหรือร้ายก็ได้ สิ่งใดยืนยัน ถ้อยคำทำนาย ไม่มีใช่ไหม หวังว่าความรักเราจะไม่เปลี่ยนไป
ผ่านวันดีๆ ผ่านวันร้องไห้ จะเจออะไรก็ มีเธออยู่ตรงนี้ ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว เพราะรักของเราคือความผูกพัน ฉันจะไม่ขอให้เชื่อฉัน
แค่เธอรับรู้และไปด้วยกัน จับมือฉันไว้ อย่างในวันวาน ขอเธอแค่นั้น หวังว่าความรักเราจะไม่เปลี่ยนไป
ผ่านวันดีๆ ผ่านวันร้องไห้ จะเจออะไรก็ มีเธออยู่ตรงนี้ ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว เพราะรักของเราคือความผูกพัน เราจะมีกัน ผูกพันยืนยาว
ใครจะรู้ใจเราเท่าเรา ใช่ไหม ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว เพราะรักของเราคือความผูกพัน ยังไงก็รัก ยังก็รักเธอคนเดียว
ขอแค่เธอคนเดียว February 10 ใครสักคนอยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่ ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน เหม่อมองความรักที่มันหลุดลอย ปล่อยใจดวงน้อยเฝ้าคอยความหวัง กี่คนหมื่นล้านที่เดินผ่านไป จะมีใครมั้ยที่ฉันเฝ้ารอ อยู่กับความเหงามานาน มันทรมาณ เหมือนอยู่กับทางแสนไกล ก่อนมันจะสายเกินไป ทุกลมหายใจเหมือนอยู่เพื่อรอใครสักคน อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่ ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน หากในคืนนี้ฉันมองหมู่ดาว ดั่งคนที่เหงาในสายลมหนาว อยากจะเจอรักที่มีอยู่จริง อยากสัมผัสรักที่ฉันต้องการ February 06 รักเธอเคยไหมบางทีที่เธอต้องการพูดอะไรออกไป
เคยไหมบางทีคำพูดมันไม่ยอมตรงกันกับใจ ทั้งที่พยายาม และไม่ว่าจะเตรียมตัวสักขนาดไหน เหมือนฉันอย่างที่กำลังเผชิญหน้าความเป็นจริง และถึงแม้ข้างในพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง อย่างที่ตั้งใจ แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป ฉันรู้ดีว่าบางทีมันก็ดูเหมือนน่ารำคาญ แต่ฉันจะพยายามที่จะพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง ให้หมดทั้งหัวใจ แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป February 05 วันที่ตื่นจากฝันวันเวลา ที่เธอได้เข้ามา พรุ่งนี้ที่มีค่าพอจะฝากฝัง
วันที่ดี วันที่มีกัน ก็คงต้องมีซักวันที่จากไกล เก็บวันเวลาเอาไว้
หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดมองหา มันไม่มีทางจะย้อนมา เวลาที่ไม่มีค่า
มีเรื่องราว เรื่องราวข้างในใจ พอได้ยินเสียงของเธอ ก็หวั่นไหว แต่เธอเข้าใจบ้างไหม
หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดมองหา มันไม่มีทางจะหวนคืน
ตื่นจากฝัน ที่ทนฝืน หยุดมองหา มันไม่มีทางจะได้มา เวลาที่ไม่มีจริง
สิ่งที่ไม่มีเธอ สิ่งเดียวเท่านั้นที่คอยหลอกหลอนคืนวันเหล่านั้น
หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดตามหา มันไม่มีทางจะหวนคืน
ตื่นจากฝัน ที่ทนฝืน หยุดมองหา มันไม่มีทางจะได้มา เวลาที่ไม่มีจริง สิ่งที่ไม่มีเธอ
วันที่ดี วันที่มีกัน ก็คงต้องมีซักวันที่จะจากไกล January 16 campusวันนี้มี campus อยู่ในมอ small room มากันเพียบเลย
คนแรก บอล จารุลักษณ์ น่ารักดี
2. กิ เสียงดี น่ารักด้วย
3. YARINDA & Friends เท่ห์โคตรๆ สวยๆ เก่งด้วย ชอบมากๆ เป็นศิลปินหญิงคนเดียวเลยที่ชอบ ตั้งแต่อัลบั้มแรกแล้ว
แล้วร้องเพลง "แค่ได้คิดถึง" ด้วย เพลงนี้ชอบมาก อัดไว้ด้วย
4. tattoo colour ก็ยังมันส์เหมือนเดิม เสียงดีจิงๆ
5. Lemon soup นักร้องขำดี เสียงดีเหมือนกาน มือกลอง (กาย) น่ารัก
6. SLUR วงที่รอคอย สุดๆ แนวมั่กๆ แนวตั้งแต่พี่เย่ เท่ห์ๆดี เวลาร้อง
พี่บู้ มันส์ได้ใจมาก พี่แบงค์ เซอร์ มากเลย แนวๆๆ แอบเถื่อนเล็กน้อย หล่อๆๆ พี่เป้ หล่อโคตร น่ารักอีกตะหาก
พี่เอ็ม ตีกลองได้มันส์ที่สุด มันส์ๆๆ ขอบอก แอบอัดเพลงไว้ด้วย
"โรคจิต คอยแอบมองให้เธอมีรอยยิ้ม"
"โรคจิต"
คนนึง
December 27 บนดวงจันทร์คงไม่มีผู้ใดมาห่วงใยฉัน มีเพียงดาวร้อยพันที่เป็นเพื่อนฉัน
นั่งมองฟ้าในคืนที่แสนว่างเปล่า
ฉันไม่อยากพบเจอเรื่องราว รักที่ผ่านค่ำคืนที่เราเคยพบกัน
คงไม่มีผู้ใดมาปลอบใจฉัน มีแค่เพียงสายลมที่ผ่านมานั้น
ทำให้ฉันได้ทำทุกลมหายใจ ฟ้ากระจ่าง เมฆจางหายไป
แต่ฉันยังหยุดรักเธอไม่ได้ ไม่รู้ทำไม
อยากจะเดินหนีไปบนดวงจันทร์ แอบไปนอนฝันทุกวันเรื่อยไป
เผื่อว่าพรุ่งนี้จะไม่เจอใครที่ทำร้ายกัน
อยากจะเดินหนีไปบนดวงดาว ลืมความปวดร้าวทุกคืนทั้งวัน
เผื่อว่ามนุษย์ที่มีบนนั้น เป็นคนที่รักจริง
คงมีคนเฝ้ารอที่อยู่บนนั้น เป็นเพียงใครสักคนที่อยู่ในฝัน
อยู่ข้างฉันไม่ห่างทุกวันข้างกาย รักจะอยู่คู่กันเรื่อยไป
จะขอไปเจอรักบนโลกใหม่ที่แท้จริง
December 14 เสียงที่ตามหาเหมือนว่าเคยได้ยิน แว่วเสียงใครสักคน กำลังเรียกฉันให้ไปหา ใครคนนั้นที่รอ ไม่รู้เธออยู่แห่งไหน แต่ใจก็พร้อมจะไปหา
เธอ..อยู่ที่ใด โปรดนำทางหัวใจให้ฉัน ได้พบวันที่แวนยิ่งใหญ่
ให้รู้ว่าเธอไม่ใช่ฝัน..
ฉันจะตามหาไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อเสียงของหัวใจร่ำร้องว่ามีใครที่เฝ้ารอ
หวังแค่เพียงขอ ให้เราได้เจอกัน อย่างที่ได้ใฝ่ฝันชีวิตฉันต้องการเพียงเธอ
นานเท่าไหร่แล้วเรา กว่าเสียงที่ส่งมาหากัน จะถึงฉันเท่านี้
วันที่เธอเฝ้าคอยจะทดแทนเรื่องความรัก
ที่ฉันจะนำไปหา เธอ...อยู่ที่ใด
โปรดนำทางหัวใจให้ฉัน ได้พบวันที่แวนยิ่งใหญ่
ให้รู้ว่าเธอไม่ใช่ฝัน..
ฉันจะตามหาไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อเสียงของหัวใจร่ำร้องว่ามีใครที่เฝ้ารอ
หวังแค่เพียงขอ ให้เราได้เจอกัน อย่างที่ได้ใฝ่ฝันชีวิตฉันต้องการเพียงเธอ November 30 เพื่อนของเราชื่อความเหงาเมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้ ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป กอดความเหงาไว้กับใจ อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ November 28 จะมีไหมในวันที่มันเดียวดาย มองไปเห็นผู้คน เดินชนเดินวนกันไปในทุกๆ วัน มองดูผู้คนเดินเคียง บางคนเดินคล้องแขนกัน เห็นรักมากมาย วันเงียบเหงา ในวันที่มีแต่เรา ไม่เหมือนอย่างเขา ก้เราไม่มีใคร จะมีไหมวันที่เจอะใครสักคน คนที่เขามีรัก ให้ฉันรัก รักจนหมดใจ จะมีไหมสักวันจะเจอใช่ไหม คนที่ให้ฉันรัก เขาอยู่ไหน เขาเป็นใคร เมื่อไรจะเจอ ในวันที่มันเดียวดาย ใจกลับไม่เงียบงัน โดดเดี่ยวอยู่ในคืนวัน ฉนได้ยินอยู่ เพลงแห่งความเหงาในใจ จะมีใครมั้ยที่รู้ได้ยินเหมือนกัน เวลายังเดินอย่างช้าๆ ค่อยๆเดินไป จนกว่าจะเจอ จะได้พบ พบใคร September 25 คำสุดท้ายรักเธอ รักเธอ ที่เคยพูดไป คง... ไม่มี ความหมายสักเท่าไหร่ ถ้าเธอไม่ มั่นใจ กับสิ่งที่ฉั้นได้ให้ไป ก็คง... ช้ำใจ... *รักเธอ รักเธอ ที่เคยพูดไป นานเท่าไหร่ คำนั้นยังคงเดิม หมดไปแล้วทั้งใจ ไม่อาจรักเธอมากเกิน เท่านี้ ไม่ขอ... มากมาย... **เพียง...คำพูดคำสุดท้าย... จะรักแค่เธอไปจน...วันตาย หมดสิ้นแล้วทุกสิ่ง...แต่ฉัน ไม่รู้ว่านานแค่ไหน วันที่ฉั้นหมดลม...หายใจ แต่ใจฉันยังคง รักเธอ... (เธอคงรู้มีใคร...รักเธอ..) (ซ้ำ * / ** / **) หนาวอยู่คนเดียว หนาวทั้งหัวใจ ผ้าห่มคงอุ่นแค่กาย เท่านั้น
กอดตัวเอง แต่ว่าใจมันยิ่งสั่น มันทรมาน กับการ ไม่มีเธอ *อยากให้เธอกลับมาหามารักฉัน มาทำให้ใจหวั่นไหว
ที่เธอโอบกอดฉันค่ำคืนนั้น ทำเอาใจละลายล่องลอยหายไป **จะตามหาอยู่อย่างนั้น ที่ไหน ไม่มีใครให้ได้เท่าเธอ
จะยังรออยู่อย่างนี้อีกนานไหม รักจนหมดลมหายใจ จะบอกว่ารัก ยังรักเธอ ให้หมด หมดหัวใจ ให้ความเหงาจางหายไป ให้ได้ใจเธอคืนมา อยู่ตรงนี้ ที่เคยมีเธอ ที่ ยังฝันเพ้อ จะมีอีกครั้ง ใจยังอยู่กับเธอไม่หาย และไม่ยอมจาง ไม่ว่าจะนานสักเท่าไร (ซ้ำ *,**) ให้เธอรักฉันทั้งหัวใจ ไม่ต้องการสิ่งใด อีกแล้ว........... (ซ้ำ **) September 04 Talking about ชั่วโมงต้องมนต์
Quote ชั่วโมงต้องมนต์ |
|
|
%e2%80%a2%e2%80%93%e2%80%93%e2%80%93%e2%80%93*%c2%a4%5d%c2%b4)%c3%b7%c2%a4%e2%80%94's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
