Anotai's profile—¤÷(`[¤*––––•(-•Oº°‘¨Ã ñ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 27

    บนดวงจันทร์

    คงไม่มีผู้ใดมาห่วงใยฉัน มีเพียงดาวร้อยพันที่เป็นเพื่อนฉัน
    นั่งมองฟ้าในคืนที่แสนว่างเปล่า
    ฉันไม่อยากพบเจอเรื่องราว รักที่ผ่านค่ำคืนที่เราเคยพบกัน
    คงไม่มีผู้ใดมาปลอบใจฉัน มีแค่เพียงสายลมที่ผ่านมานั้น
    ทำให้ฉันได้ทำทุกลมหายใจ ฟ้ากระจ่าง เมฆจางหายไป
    แต่ฉันยังหยุดรักเธอไม่ได้ ไม่รู้ทำไม
    อยากจะเดินหนีไปบนดวงจันทร์ แอบไปนอนฝันทุกวันเรื่อยไป
    เผื่อว่าพรุ่งนี้จะไม่เจอใครที่ทำร้ายกัน
    อยากจะเดินหนีไปบนดวงดาว ลืมความปวดร้าวทุกคืนทั้งวัน
    เผื่อว่ามนุษย์ที่มีบนนั้น เป็นคนที่รักจริง
    คงมีคนเฝ้ารอที่อยู่บนนั้น เป็นเพียงใครสักคนที่อยู่ในฝัน
    อยู่ข้างฉันไม่ห่างทุกวันข้างกาย รักจะอยู่คู่กันเรื่อยไป
    จะขอไปเจอรักบนโลกใหม่ที่แท้จริง
     
    December 14

    เสียงที่ตามหา

    เหมือนว่าเคยได้ยิน แว่วเสียงใครสักคน กำลังเรียกฉันให้ไปหา
    ใครคนนั้นที่รอ ไม่รู้เธออยู่แห่งไหน แต่ใจก็พร้อมจะไปหา
    เธอ..อยู่ที่ใด โปรดนำทางหัวใจให้ฉัน ได้พบวันที่แวนยิ่งใหญ่
    ให้รู้ว่าเธอไม่ใช่ฝัน..
    ฉันจะตามหาไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อเสียงของหัวใจร่ำร้องว่ามีใครที่เฝ้ารอ
    หวังแค่เพียงขอ ให้เราได้เจอกัน อย่างที่ได้ใฝ่ฝันชีวิตฉันต้องการเพียงเธอ
    นานเท่าไหร่แล้วเรา กว่าเสียงที่ส่งมาหากัน จะถึงฉันเท่านี้
    วันที่เธอเฝ้าคอยจะทดแทนเรื่องความรัก
    ที่ฉันจะนำไปหา เธอ...อยู่ที่ใด
    โปรดนำทางหัวใจให้ฉัน ได้พบวันที่แวนยิ่งใหญ่
    ให้รู้ว่าเธอไม่ใช่ฝัน..
    ฉันจะตามหาไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อเสียงของหัวใจร่ำร้องว่ามีใครที่เฝ้ารอ
    หวังแค่เพียงขอ ให้เราได้เจอกัน อย่างที่ได้ใฝ่ฝันชีวิตฉันต้องการเพียงเธอ
    November 30

    เพื่อนของเราชื่อความเหงา

    เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
    กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้
    ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี
    ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป
    บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
    ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ
    มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ
    วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป
    ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม

    อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
    แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

    มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ
    วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป
    กอดความเหงาไว้กับใจ

    อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
    แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

    อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
    แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ
    November 28

    จะมีไหม

    ในวันที่มันเดียวดาย มองไปเห็นผู้คน เดินชนเดินวนกันไปในทุกๆ วัน มองดูผู้คนเดินเคียง บางคนเดินคล้องแขนกัน เห็นรักมากมาย วันเงียบเหงา ในวันที่มีแต่เรา ไม่เหมือนอย่างเขา ก้เราไม่มีใคร จะมีไหมวันที่เจอะใครสักคน คนที่เขามีรัก ให้ฉันรัก รักจนหมดใจ จะมีไหมสักวันจะเจอใช่ไหม คนที่ให้ฉันรัก เขาอยู่ไหน เขาเป็นใคร เมื่อไรจะเจอ ในวันที่มันเดียวดาย ใจกลับไม่เงียบงัน โดดเดี่ยวอยู่ในคืนวัน ฉนได้ยินอยู่ เพลงแห่งความเหงาในใจ จะมีใครมั้ยที่รู้ได้ยินเหมือนกัน เวลายังเดินอย่างช้าๆ ค่อยๆเดินไป จนกว่าจะเจอ จะได้พบ พบใคร
    September 25

    คำสุดท้าย

    รักเธอ รักเธอ ที่เคยพูดไป คง... ไม่มี ความหมายสักเท่าไหร่
    ถ้าเธอไม่  มั่นใจ กับสิ่งที่ฉั้นได้ให้ไป ก็คง... ช้ำใจ...

    *รักเธอ รักเธอ ที่เคยพูดไป นานเท่าไหร่ คำนั้นยังคงเดิม หมดไปแล้วทั้งใจ
    ไม่อาจรักเธอมากเกิน เท่านี้ ไม่ขอ... มากมาย...
                  
    **เพียง...คำพูดคำสุดท้าย... จะรักแค่เธอไปจน...วันตาย
    หมดสิ้นแล้วทุกสิ่ง...แต่ฉัน ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
    วันที่ฉั้นหมดลม...หายใจ แต่ใจฉันยังคง รักเธอ...
    (เธอคงรู้มีใคร...รักเธอ..)

     (ซ้ำ * / ** / **)

    หนาว

    อยู่คนเดียว  หนาวทั้งหัวใจ ผ้าห่มคงอุ่นแค่กาย  เท่านั้น
    กอดตัวเอง  แต่ว่าใจมันยิ่งสั่น มันทรมาน  กับการ  ไม่มีเธอ
    *อยากให้เธอกลับมาหามารักฉัน มาทำให้ใจหวั่นไหว
    ที่เธอโอบกอดฉันค่ำคืนนั้น ทำเอาใจละลายล่องลอยหายไป
    **จะตามหาอยู่อย่างนั้น  ที่ไหน ไม่มีใครให้ได้เท่าเธอ
    จะยังรออยู่อย่างนี้อีกนานไหม รักจนหมดลมหายใจ
    จะบอกว่ารัก  ยังรักเธอ ให้หมด  หมดหัวใจ
    ให้ความเหงาจางหายไป ให้ได้ใจเธอคืนมา

    อยู่ตรงนี้  ที่เคยมีเธอ ที่  ยังฝันเพ้อ จะมีอีกครั้ง
    ใจยังอยู่กับเธอไม่หาย และไม่ยอมจาง
    ไม่ว่าจะนานสักเท่าไร

    (ซ้ำ *,**)

    ให้เธอรักฉันทั้งหัวใจ  ไม่ต้องการสิ่งใด อีกแล้ว...........
     
    (ซ้ำ **)
    September 04

    Talking about ชั่วโมงต้องมนต์

     

    Quote

    ชั่วโมงต้องมนต์
    เมื่อแรกเจอกับเธอก็ละเมอ ดั่งต้องมนต์
    ก็เหมือนคนที่ถูกสะกดดวงใจ เอาไว้ไม่ให้ไปไหน
    เพ้อแต่เธอ นี่เธอช่วยหันมามองฉันทีนะคนดี

    ตอนนี้ใจก็ลอยหลุดไปแล้ว ถูกต้องมนต์
    ก็เพราะคนอย่างเธอที่ฉันฝันหา ที่ฉันรอมานานแล้ว
    ยิ้มให้เธอ แล้วทำไมเธอจึงไม่ยิ้มๆคืนมา

    อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
    ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
    มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
    ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม)

    ที่ฉันมองๆเธอๆก็รู้ เธอรู้ดี
    แต่เพราะมีบางสิ่งสะกดดวงใจ ให้ฉันต้องมองต่อไป
    ยิ้มให้เธอ ขอแค่เพียงหันมามองฉันทีได้ไหม

    อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
    ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
    มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
    ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม)

    อยากจะหยุดไว้ให้นานๆ ลบคนรอบด้านทิ้งไป
    จะเก็บไว้ (เก็บเอาไว้) นานกว่านี้จะได้ไหม
    ชั่วโมงนึงที่ฉัน ได้พบกับเธอนั้นช่างสุขใจ

    อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
    ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
    มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
    ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม)

    อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
    ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน
    มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ
    ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม)